Stanisław Nowicki
Architekt, członek personelu wojskowego
- Urodzony
- 12 grudnia 1913, Radzyń Podlaski
- Zmarł
- 26 sierpnia 1944, Warszawa
- Zawody
- architekt, członek personelu wojskowego
Stanisław Nowicki, używający pseudonimów „Feliks”, „Felek” i „Maciej”, urodził się 12 grudnia 1913 roku w Radzyniu Podlaskim. Po ukończeniu szkoły średniej w Lublinie rozpoczął studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej, które ukończył w 1938 roku, uzyskując tytuł inżyniera architekta. Pracował w Łodzi, a następnie w warszawskim Biurze Regulacji Miasta. W 1939 roku został powołany do wojska i służył w batalionie saperów Warszawskiej Brygady Pancerno-Motorowej. Po dostaniu się do niewoli niemieckiej uciekł i wrócił do Warszawy.
W 1940 roku jego mieszkanie stało się ośrodkiem grupy wydającej „Biuletyn Radiowy”, który redagował. Na początku 1942 roku wstąpił do PPR, a następnie pracował w dowództwie Gwardii Ludowej jako szef wydziału propagandy. Po utworzeniu Armii Ludowej objął kierownictwo jej oddziału propagandy i został mianowany majorem. Podczas powstania warszawskiego działał w sztabie AL i redagował pismo „Armia Ludowa”. Zginął 26 sierpnia 1944 roku podczas bombardowania kamienicy przy ulicy Freta 16 w Warszawie.
Na podstawie artykułu „Stanisław Nowicki (major)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.